با سری نهم «نکته هایی که ای کاش قبل از ازدواج می دانستم» با شما همراه هستیم. دو نکته کلیدی را در این مقاله بخوانید. نیازهای عاشقانه خود بشناسید، ارتباط عاشقانه را زنده نگه دارید و دوستانتان را بعد از ازدواج فراموش نکنید.

ازدواج هرگز نیاز به ارتباط عاشقانه را کاهش نمی‌دهد

یکی از عالی‌ترین افق‌های ازدواج، گرایش به تلاش برای زندگی روزانه است که هدف عمیق‌تری از ارتباط را جایگزین می‌کند. کنترل مسائل مالی و مسئولیت‌های خانواده همیشه با ماست، اما مشکل این است که بتوانیم این مسائل را در جایگاه خودشان نگه داریم به طوری که خیلی روی ما سنگینی نکند و موجب نشود صدایی را که نیازها و خواسته‌های عمیق‌ترمان را منعکس می‌کند، نشنویم. یکی از راه‌هایی که این نوع دیدگاه را حفظ می‌کند و هم قلب و هم خانه‌مان را گرم نگه می‌دارد، این است که ارتباط عاشقانه را زنده نگه داریم.

ارتباط عاشقانه چیزی بیشتر از روشن کردن شمع و چیدن گل است. در واقع کیفیت توجه و احساسی است که ما در تأیید عشق و قدردانی‌مان برای یکدیگر به ارمغان می‌آوریم؛ محیط مطمئنی است که عمیق‌ترین خواسته‌های قلبی‌مان را حمایت می‌کند و رشد می‌دهد.

ارتباط عاشقانه نوعی احترام به فضای مقدس عشق متقابلمان است؛ حالتی از حضور و توجه محبت‌آمیز به یکدیگر است و موجب ممانعت از تأثیرات کارهای روزانه بر خاموش شدن شعله‌ی عشقمان می‌شود.

همه‌ی ما در زندگی خانوادگی به راحتی نقش همخانه، شریک کاری یا والدی را به خود می‌گیریم و عشقمان را به یکدیگر فراموش می‌کنیم و به آن اولویت پایینی می‌دهیم، به طوری که هر چیز دیگری در زندگی‌مان اولویت بالاتری می‌یابد. قرار ملاقات با هم را متوقف می‌کنیم. در تقویت ارتباط و احساس دوست داشتنی که در ابتدا با شوق و هیجان داشتیم، ناکام می‌مانیم و با این عمل به سادگی به عشقمان اجازه می‌دهیم که در اثر عدم توجه کافی به آن پژمرده شود. ما فراموش می‌کنیم که عشقمان مانند همه‌ی اندام‌های زنده، به نگهداری و تغذیه‌ی مستمر نیاز دارد. اما در واقع زنده نگه‌ داشتن عشق پادزهری برای مقابله با اختلافات و ناراحتی‌هایی است که تعداد بی‌شماری از ازدواج‌ها را گرفتار خود می‌کند.

انگیزه‌ی ما برای عشق‌ورزی نیز به اندازه خود ارتباط عاشقانه مهم است. اگر بر طبق احساس وظیفه عمل کنیم، ارتباط عاطفی به صورت یک الزام در می‌آید و هر آنچه با احساس الزام صورت گیرد، به جای ایجاد رضایت، به آزردگی و ناامیدی بیشتری منجر می‌شود. بذرهای ارتباط عاطفی می‌تواند در طول لحظاتی که ما نسبت به همسرمان احساس عشق یا قدردانی می‌کنیم، تقویت شود. ما می‌توانیم این احساسات را با همراهی و به روش‌های شگفت‌آوری به محبوب خود و ارتباط عاطفی‌مان منتقل کنیم. ارتباط عاطفی می‌تواند بیان خودبه‌خودی محبت باشد، یا می‌تواند شامل برنامه‌های گسترده‌ای باشد که به آمادگی کامل نیاز دارد.

عده‌ای تصور می‌کنند که برنامه‌ریزی برای زمان ارتباط، هیجان‌انگیز بودن آن را از بین می‌برد. ما دریافته‌ایم امکان‌پذیر است که به طور منظم زمان عاشقانه را با یکدیگر برنامه‌ریزی کنیم بدون اینکه عناصر خودبه‌خود بودن و اشتیاق‌آورش را از دست بدهیم. در حقیقت، این ساختار اغلب تجارب را افزایش می‌دهد. بیرون رفتن و با هم بودن می‌تواند روشی عالی برای بیداری مجدد ارتباط عاطفی باشد، و به طور حتم به تغییر برنامه نیاز ندارد. ما می‌توانیم خانه‌مان را دوباره بچینیم تا احساسی از محیطی جدید و متفاوت به وجود آوریم. نور شمع، گل، هدیه و کارهای نامنتظر کوچک می‌تواند در خلق تجربه‌ای جادویی و شوق‌آور کمک کند. یکی از روش‌های مورد علاقه‌ی ما این است که شبی را بدون هیچ هزینه‌ای با هم سپری کنیم. ما به نوبت در خدمت یکدیگریم. با هم حمام می‌کنیم و موهای یکدیگر را می‌شوییم. به موسیقی مورد علاقه‌ی یکدیگر گوش می‌کنیم و به آرامی با هم غذا می‌خوریم. در کنار هم می‌نشینیم و یکدیگر را لمس می‌کنیم. به چشم‌های هم نگاه می‌کنیم و یکدیگر را با اسم‌هایی خودمانی صدا می‌زنیم. بعد از شام، یکدیگر را ماساژ می‌دهیم.

روش و موضوع صحبت بی‌نهایت مهم است. گفتگوهای ما همیشه صادقانه، صمیمانه و پر از احساس قلبی است. صحبت درباره‌ی کار، پول و مسئولیت‌ها، همه نامحدود هستند. در عوض، در ابتدا روی آنچه از صحبت درباره‌اش لذت می‌بریم تمرکز می‌کنیم. همه‌ی این تبادل‌های عاطفی جزء عناصر اصلی‌اند و گاهی ارتباط جنسی نیز به دنبال دارند.

روش‌های متنوعی وجود دارد تا ارتباط عاشقانه‌تر و شوق و لذت بیشتری را به ارتباطتان بیاورید. همراه شدن با یکدیگر بخشی از تفریح است. اگر در ابتدا انجام آن برایتان مشکل است، سعی کنید بر انجام آن مداومت کنید. با گذشت زمان احساس بهتر و طبیعی‌تری پیدا می‌کنید. در نهایت، متوجه می‌شوید که تاکنون تا چه حد بی‌توجه بوده‌اید و با آوردن ارتباط عاشقانه‌تر به زندگی‌ مشترکتان، چه تجارب لذت‌بخش‌تری خواهید داشت.

دوستانتان را فقط به این دلیل که ازدواج کرده‌اید، فراموش نکنید

در گیر و دار شکل‌گیری عشقی جدید، اغلب چنین به نظر می‌رسد که هیچ رابطه‌ی دیگری در زندگی ما نمی‌تواند همتای شادمانی و لذتی باشد که از وجود عشق جدید خود به دست می‌آوریم. بسیاری از ما اغلب هنگامی که در عشق جدیدمان غرق می‌شویم، به اشتباه دوستان قدیمی خود را فراموش می‌کنیم. حتی صمیمی‌ترین و وفادارترین دوستانمان هم گاهی به دلیل غیبت طولانی مدت، صبر و تحمل خود را از دست می‌دهند. ما نیازهای ارتباطی گوناگونی داریم که به طور واقع همسرمان قادر نیست تمامی آن‌ها را برطرف سازد. پس به خاطر داشته باید که دوستانتان را فقط به این دلیل که ازدواج کرده اید، فراموش نکنید.

برای خواندن سری ده این مقاله اینجا کلیک کنید. 

منبع

کتاب 101 نکته که ای کاش قبل از ازدواج می دانستم؛ نویسندگان: لیندا و چارلی بلوم؛ مترجمان: شمس‌الدین حسینی، الهام آرام‌نیا، مهدیه سامع؛ انتشارات نسل نواندیش