با سری یازدهم «نکته هایی که ای کاش قبل از ازدواج می دانستم» با شما همراه هستیم. دو نکته مهم را در این مقاله بخوانید: ابتدا اینکه همسر شما، معلم و شاگرد شماست و سپس اینکه در ازدواج باید چیزهایی را قربانی کنید، ولی آنچه به دست می‌آورید، بی‌نهایت باارزش‌تر از چیزی است که فدا کرده‌اید!

همسر شما، معلم و شاگرد شماست

یک قانون ابتدایی در روابط ما با دیگران این است که درواقع ما جذب کسانی که شباهت زیادی به ما دارند، نمی‌شویم. پدیده‌ی کمال‌طلبی موجب می‌شود ما به طور کلی جذب کسانی شویم که با ما تفاوت‌های زیادی دارند یا حتی در مواردی به طور کامل با ما متضاد هستند. دلیل این امر بسیار ساده است. در درون هر یک از ما اشتیاقی ذاتی به تجربه کردن کمال وجود دارد. این اشتیاق سبب می‌شود ما به سمت کسانی کشیده شویم که در برخی زمینه‌ها از ما قوی‌تر هستند. متأسفانه، همین خصوصیات که در ابتدا ما را به سوی همسرمان جذب کرده بود، با کمرنگ شدن شیفتگی و عشق آغازین، موجب ناراحتی و عصبانیت ما می‌شود. ما ناخودآگاه این فرد را به زندگی‌مان دعوت کرده بودیم تا از او درس‌های زیادی یاد بگیریم، ولی یکباره در برابر این عمل مقاومت می‌کنیم. به جای اینکه قدر موقعیت‌هایی را که به واسطه‌ی تفاوت‌های همسرمان برای ما ایجاد می‌شود و زمینه‌ی یادگیری، رشد و پیشرفت ما را فراهم می‌کند بدانیم، اغلب نسبت به این تفاوت‌ها اظهار رنجش می‌کنیم، احساس دلخوری و ترس داریم و سعی می‌کنیم او را مجبور کنیم تغییر کند و شبیه ما شود. در ضمن، او نیز بی‌بروبرگرد در حال انجام همین کار است! پس عجیب نیست که بسیاری از زوج‌ها دچار کشمکش و اختلاف می‌شوند.

به هر حال چیزهای زیادی هست که ما باید از همسرمان یاد بگیریم و در مقابل، به او بیاموزیم. بعضی از ما راحت‌تر می‌توانیم نقش معلم را ایفا کنیم و بعضی از ما بیشتر در نقش دانش‌آموز حرف گوش‌کن ظاهر می‌شویم. کسانی که راحت‌تر نقش دانش‌آموز را بازی می‌کنند، آزادانه و به سادگی می‌توانند درس‌های زیادی از همسر خود بیاموزند. ولی این گروه ممکن است در پذیرش مسئولیت‌ها به عنوان فردی آگاه، کامل و توانا، مشکل داشته باشند. آنان که در نقش معلم راحت‌تر ظاهر می‌شوند، باید فروتنی و تواضع بیشتری از خود نشان دهند. گاهی لازم است ما در یکی از این دو نقش بیشتر تمرین داشته باشیم. در رابطه‌ای آرمانی، زوج‌ها توانایی بالایی در تعویض نقش خود دارند و به خوبی می‌دانند چه زمانی این تعویض باید صورت گیرد.

این حرکت موزون تعویض نقش‌ها می‌تواند چنان ساده و یکپارچه انجام شود که تمایزات میان معلم و دانش‌آموز را به کلی محو کند و آن‌ها فقط دو عاشق باقی بمانند که از هم یاد می‌گیرند و به هم می‌آموزند. ما متوجه شده‌ایم که در ابتدا یک درک شهودی عمیق زوج‌ها را به سوی یکدیگر می‌کشاند. در رابطه‌ای عالی، زوج‌ها در ایفای هر دو نقش ماهر هستند، هر کدام می‌تواند در زمان لازم با داشتن قدرت و دانش معلم یا تواضع و خلوص دانش‌آموز، نقش خود را بازی کنند.

در ازدواج باید چیزهایی را قربانی کنید، ولی آنچه به دست می‌آورید، بی‌نهایت باارزش‌تر از چیزی است که فدا کرده‌اید

البته ما گاهی چیزهایی را فدای ازدواج و رابطه‌مان می‌کنیم که چندان کم اهمیت نیستند. ما نمی‌توانیم هر وقت دلمان می‌خواهد هر کاری را که می‌خواهیم انجام دهیم. حداقل مجبوریم خواسته‌ها، سلایق، برنامه‌ی زمانی و شیوه‌ی کاری همسرمان را نیز در نظر بگیریم و با او مشورت کنیم. نمی‌توانیم همیشه فیلم، بستنی، فرش، رستوران یا تعطیلات مورد علاقه‌مان را داشته باشیم. ممکن است مجبور شویم به دلیل شغل همسرمان به شهر دیگر برویم، بیشتر یا کمتر از خواسته‌مان بچه‌دار شویم، یا نگران پدر و مادر سالخورده‌ی همسرمان باشیم. ممکن است دوره‌هایی از سختی، اعتیاد، افسردگی، بیماری‌های شدید یا رنج و مصیبت را از سر بگذرانیم. اگر تا آخر عمر در کنار هم بمانیم، یا باید سرانجام مرگ همسرمان را تحمل کنیم یا همسرمان باید طاقت مرگ ما را داشته باشد.

اما اگر بیاموزیم که همیشه همه چیز را مطابق خواست خود نخواهیم، می‌توانیم رابطه‌ای هماهنگ داشته باشیم و به واسطه‌ی آن شادکامی و لذتی به دست بیاوریم که هیچ‌گاه با برآورده شدن امیال شخصی‌مان نمی‌توانستیم به آن برسیم. وقتی با شخص دیگری گذشته مشترکی را به وجود می‌آوریم، اعتماد و امنیت میان ما افزایش می‌یابد و به درجه‌ای از صمیمیت دست پیدا می‌کنیم که دستیابی به آن در روابط سطحی و ظاهری ممکن نیست. از همه مهم‌تر اینکه عشق را در وجود خود پرورش می‌دهیم و انسانی مهربان‌تر می‌شویم.

برای خواندن سری دوازدهم اینجا کلیک کنید.

منبع

کتاب 101 نکته که ای کاش قبل از ازدواج می دانستم؛ نویسندگان: لیندا و چارلی بلوم؛ مترجمان: شمس‌الدین حسینی، الهام آرام‌نیا، مهدیه سامع؛ انتشارات نسل نواندیش